Met je stem typen: het toetsenbord vangt stof

Vandaag filmde ik met mijn telefoon iets voor mijn vrouw — om te laten zien hoe mijn werkplek thuis is ingericht. Ik zette de camera schuin, streek met mijn vinger over de F-toets en … kreeg een zichtbare laag stof aan mijn vingertop. Op de cijferreeks ligt nog meer. Op de toetsen met symbolen ({, }, [, ]) — bijna als op een plank achter de kast.

Dit is de fysieke ROI van Commander Flow.

Waar komt al dat stof vandaan

Ik heb een mechanisch toetsenbord met bruine switches. Tot september klopte ik het wekelijks uit — kruimels eruit, blazen, schoonmaken. En nu? Ik weet niet eens meer wanneer ik dat voor het laatst deed.

De verklaring is simpel: ik typ bijna niet meer. Mijn dag ziet er zo uit:

• 06:30 — koffie, Telegram open, alles met mijn stem beantwoord via de sneltoets
• 07:00 — Gmail, tien e-mails achter elkaar gedicteerd
• 09:00 — werkoverleg, aantekeningen met mijn stem in Obsidian tussen de zinnen van anderen door
• De rest van de dag — Slack, Discord, GitHub-issues, allemaal met mijn stem
• 's Avonds — LinkedIn-posts, ook met mijn stem

Echt typen doe ik nog op drie plekken: terminal-commando's, wachtwoorden (een keer per dag, soms niet eens) en sneltoetsen. Al het andere — Commander Flow.

„Ik merk niet meer dat ik een toetsenbord heb. Dat is een slechte stoftest, maar een goede test voor het gereedschap.”

Wat me meer verbaasde dan het stof

Stilte. Ik werk in een huurappartement met dunne muren. Buren hoorden jarenlang mijn mechanisch toetsenbord — vooral de Enter, daar sloeg ik altijd harder op. Nu is het in huis nog maar mijn stem, zacht, in totaal 5 tot 10 minuten per uur. De buurvrouw beneden zei laatst bij het terloops tegenkomen: „er is iets veranderd, het is hier helemaal stil”. Ik ben niet aan een uitleg over offline-LLM's begonnen.

Ik ben geen „spraakmens”, en juist daarom werkt dit

Voor Commander Flow gebruikte ik nooit spraakinvoer. Siri irriteerde me. Google Assistent ook. Ik had geen gewoonte om „tegen apparaten te praten”. Had je me in 2024 verteld dat ik op voice-input zou overstappen, ik had je uitgelachen.

Wat zette de knop om?

Niets gaat naar de cloud. Ik werk met vertrouwelijke documenten van klanten. Elk clouddictaat was om NDA-redenen sowieso onhaalbaar. Commander Flow draait Whisper en de LLM lokaal — ik kan de inhoud van elk contract dicteren zonder me zorgen te maken. Dat slecht de belangrijkste drempel.

Geen „commando's” — gewoon dicteren. Hier hoef je niet te zeggen „Hey Google, schrijf een e-mail”. Je drukt een toets in en praat zoals je denkt — precies wat je met je vingers zou typen. Geen wake-word, geen ongemakkelijk ritueel van „ik richt me nu tot een assistent”.

Wat me nog wel dwarszit

Ze vroegen me eerlijk te schrijven, niet als marketing. Oké.

Ik kan niet dicteren in het openbaar vervoer. Of beter gezegd: ik kan, maar mensen kijken. Dat is mijn persoonlijke sociale probleem, niet dat van de software, maar het feit blijft: in een café dicteer ik zacht in mijn kraag, en dat ziet er raar uit. Oplossing — wennen. Na een maand schaamde ik me niet meer.

Bij hele luide gesprekken pakt de sneltoets soms het begin niet. Als ik al telefoneer en tegelijk in Slack dicteer, vangt de VAD de andere stem op. Een zeldzaam scenario, maar het bestaat. Het team werkt aan koppeling per specifiek invoerapparaat.

Een neveneffect waar niemand op rekende

Ik ben beter gaan spreken in het echte leven. Niet sneller, niet luider — gestructureerder. Maandenlang dagelijks e-mails en posts dicteren heeft me getraind om een gedachte in één zin te formuleren. Mijn vrouw grapte laatst dat ik „nu praat zoals ik schrijf”. Dat was nog vóór ze wist dat ik niet meer schrijf.

Wat er over is van het oude toetsenbord

Dat stoffige toetsenbord — staat nog op mijn bureau. Ik heb het niet weggehaald, niet vervangen, ben niet op iets kleiners overgestapt. Ik heb het nodig voor commando's, wachtwoorden, IDE. Alleen is het van hoofdgereedschap veranderd in reservegereedschap.

Aan deze app is veel werk verzet, maar dit specifieke effect — het primaire werktuig dat een reservewerktuig wordt — was het meest onverwachte.